Column: Huilen een teken van zwakte of kracht

"Mannen huilen niet": dit is een veelvoorkomend stereotype dat helaas nog steeds bestaat in onze samenleving. Het idee dat mannen niet mogen huilen of emoties moeten onderdrukken, is niet alleen onterecht, maar ook schadelijk voor hun mentale gezondheid.

Het is belangrijk om te realiseren dat huilen een natuurlijke emotioneel proces is en dat het niet gendergebonden is. Iedereen, ongeacht hun geslacht of leeftijd, kan huilen wanneer ze emotioneel overweldigd raken. In feite kan huilen zelfs helpen bij het verwerken van emoties en het verbeteren van onze mentale gezondheid. In de praktijk zie ik vaak mannen met veel geblokkeerde emoties die niet meer weten hoe ze hun dag routine op kunnen pakken of ze krijgen het verwijt dat zij zich niet volledig inzetten in de relatie enz.

Echter, door dit stereotype, voelen veel mannen en zeker jonge mannen zich onzeker of beschaamd om te huilen. Dit kan leiden tot emotionele onderdrukking, wat op zijn beurt kan bijdragen aan mentale gezondheidsproblemen, zoals o.a. depressie en angst.

Maar wat maakt het nu dat mannen voelen dat ze niet mogen huilen? Van de evolutie uit zijn het de mannen die sterk en stoer moesten zijn. Bij de neanderthalers klopt dat misschien. Als je daar op een steen zat te huilen wat je een makkelijke prooi. Daar tegen over stond dat je vaak ook niet oud genoeg werd om last te krijgen van deze vastzittende emoties.

Het idee dat mannen niet mogen huilen of emoties moeten onderdrukken, is een stereotype dat al heel lang bestaat in onze samenleving. Dit idee is ontstaan uit de tradities en waarden die door de jaren heen zijn doorgegeven, waarin mannen als de "sterkere" geslacht werden gezien. Is het tonen van je emoties dan niet stoer? Je kwetsbaarheid en verdriet laten zien?

Het is dan nu toch echt eens tijd om dit stereotype te doorbreken en mannen de vrijheid te geven om hun emoties te uiten, inclusief huilen. Dit zal hen zeker helpen zich beter te verbinden met hun emoties en hen in staat stellen om beter om te gaan met stress en emotionele uitdagingen van het leven.

In plaats van mannen te beperken tot een bepaald emotioneel bereik, moeten we hen aanmoedigen en steunen om hun emoties volledig te uiten. Dit zal niet alleen bijdragen aan hun mentale gezondheid, maar ook aan een gezondere en inclusieve samenleving.

Maar waar komt deze overtuiging vandaan dan mannen niet mogen huilen? Het wordt ongesproken en onbedoeld van vader op zoon doorgegeven(met alle emotionele ballast van dien). Ze zien de sterke vader en voelen en willen dat ook zijn.

Wordt het anders dan eens niet tijd dat wij deze patronen gaan doorbreken? Dat wij onze meisjes leren dat huilen een kracht is en het loslaten van emotionele ballast en onze jongens dat het oke is om te huilen en ook laten zien als wij geraakt worden. Ja mannen, ik vraag veel van jullie maar hoe voel jij je als je overweldigd bent door emoties en dichtslaat. Ze niet kunt of durft te tonen. Wil je dit doorgeven aan je zoons? Nee toch, het begint bij jou maar een kleine stap.

In conclusie, het idee dat "mannen die huilen zwak zijn" is een onterecht stereotype dat schadelijk is voor de mentale gezondheid van mannen. Het is tijd om dit stereotype te doorbreken en mannen de vrijheid te geven om emoties te uiten, inclusief huilen. Het betekend pas lef als je wel durft te laten zien dat het je raakt.