Column: laat niet als dank

Zwerfdieren zijn dieren die geen vaste verblijfplaats hebben omdat ze in de steek gelaten zijn door hun baasje. Ze zijn aan hun lot overgelaten en moeten zien hoe zichzelf te bedruipen. Men hoeft hier niet lang bij stil te staan om te beseffen dat dit een schrijnende en niet wenselijke situatie is. Er zijn dan gelukkig altijd mensen die opstaan om zich te ontfermen over deze dieren. Het menselijke in de mens komt naar boven in het streven naar iets goeds te willen doen. Iets recht zetten wat krom is.

Bijna iedereen heeft zich er wel eens aan bezondigd. Het onbeheerd achter laten van afval. Bij de een gaat het om het wikkeltje van een snoepje wat uit het autoraam wordt gemikt, bij een ander is er minder remming en wordt er van een speeltuin een afvalberg gemaakt.

Zwerfafval is afval wat achteloos wordt achtergelaten door het rechtmatige baasje. En die er zelf niet naar omziet, laat staan uitziet, om herenigd te worden. Het afval wordt aan zijn lot overgelaten. Het ritselt wat in de wind of hangt uitgeteld in de takken. Best wel een troosteloze aanblik. Mooi dat er dan ook mensen zijn die opstaan en zich bekommeren om de nonchalance van anderen. Niet geremd door trots om voor iemand anders de kastanjes uit het vuur te halen nemen ze, zonder mitsen of maren, de verantwoordelijkheid op zich die door de verantwoordelijken is nagelaten. De zogenaamde zwerfenis.

In onze gemeente hebben we tal van supermensen die in actie komen om, in hun vrije tijd, het zwerfafval op te ruimen. Enkele initiatieven zijn het project KERNgezond waar leerlingen van De Doolgaard uit Horst zich inzetten om de buurt afvalvrij te maken en er is een maandelijkse opruimactie van Efkes Same in Sevenum die iedere maand ruim 120 kg (zo’n 26 vuilniszakken) aan afval afvangt. En zo zullen er vast nog meer initiatieven zijn. Hulde aan al deze ZAPpers (ZwerfAfvalPrikkers).

Ook het afval is weer blij. In plaats van tot in lengte der dagen wat doelloos rond te rommelen krijgen ze nu een tweede (recycle-)kans. Hopelijk dan met een baasje wat beter naar hen omkijkt.

Tot slot nog een tip voor degene die blijft volharden: laat ook, als dank voor het aangenaam verpoozen, den opkuiser wat zwerfgeld na voor de schillen en de doozen.

Guido Verbruggen