Column: Mijn masker af

Ik was aanwezig bij een lezing van Mijn Masker Af, een stichting voor en door jongeren met als doel taboes over rouw en verlies te doorbreken. De stichting wil onder andere verdriet, eenzaamheid en zelfdoding bespreekbaar maken bij leeftijdsgenoten. Een ander doel is de omgeving bewust(er) maken van wat jongeren nodig hebben als zij te maken krijgen met een traumatische gebeurtenis.

Rouw stopt nooit. Het verlies van een dierbare vriendin of de zelfmoord van je vader geef je geen plekje. Het reist je hele leven met je mee, of je nou wil of niet. Erover praten kan helpen. Dat ervaarden ook de jongeren die, onder begeleiding van een rouwtherapeute, openlijk spraken over rouw en verlies. Persoonlijke verhalen waar ik niet dieper op in zal gaan. Het is niet aan mij om te schrijven over de nare dingen die zij meegemaakt hebben. Ontroerend was het, om te zien hoe dapper zij vertelden over een bepaalde gebeurtenis die hen geraakt heeft en - jaren later - nog steeds raakt. Er werd gesproken over emoties die loskomen op de meest onverwachte momenten. Over het opzetten van een masker omdat je niet als ‘zielig’ gezien wil worden. Over het verzwijgen van de gebeurtenis omdat je niet ‘anders’ wil zijn dan je klasgenoten.

In dezelfde week kwam de uitzending van #BOOS rondom The Voice of Holland online. Zowel de misselijkmakende praktijken bij het talentenprogramma als de heftige verhalen van de jongeren brachten herinneringen bij mij naar boven. Ik weet hoe het is om dat masker op te zetten. Hoe het voelt om je te schamen voor iets dat niet jouw schuld is. Je schuldig te voelen over iets dat je niet had kunnen voorkomen. Ik weet dat het jarenlang kan duren voordat je de moed op kunt brengen erover te praten. Laat staan professionele hulp te zoeken. Ik weet dat het verdriet je jaren later nog parten kan spelen.

Juist daarom vind ik het zo mooi om te zien dat deze jongeren zo open zijn over wat hen overkomen is. Ze hebben geleerd dat het masker dat ze dragen wel degelijk een functie heeft, maar dat het ook helemaal oké is om het af te zetten. Dat emoties er mogen zijn. Laat het een voorbeeld zijn. Laten we - met en voor elkaar - massaal taboes doorbreken.

Sanne Noorman