Column: oude liefde roest niet

Na 30 jaar kwijt te zijn geweest heb ik mijn oude liefde weer gevonden. Ik kan mijn ei weer kwijt, het is gezellig samen, geen verplichtingen, af en toe weer eens uit mijn comfortzone. Het past weer als een jasje.

Tja, mijn andere liefde, daar heb ik de afgelopen 30 jaar heel veel ziel en zaligheid in gestopt. Ik heb met veel enthousiasme en plezier van mijn andere liefde genoten totdat het niet meer kon. Vele weekenden en avonden was ik met je bezig tot het moment dat het goed was.

Het is geen lang en meeslepend verhaal lieve mensen. Het is simpelweg keuzes maken op sport- en beweeggebied die voor je werken en die op dat moment bij je passen.

Jarenlang heb ik namelijk de prachtige sport volleybal beoefend. Ik had het geluk dat ik er talent voor had en ik heb heel wat jaren genoten van de sport. Afgelopen weekend nog bij stil gestaan met een vriendin waarmee ik al die jaren samen speelde. Het was een sociaal gebeuren, een vriendinnengroep. We zagen elkaar jarenlang drie keer in de week. We bespraken van alles, vriendjes, sollicitaties, lastige situaties, we dachten met elkaar mee, we steunden elkaar, we vierden van alles. Er werd getrouwd, we kregen kinderen. Het was een echt tijdperk voor mij.

Deze week hebben we zelfs een reünie, ijs eten bij Clevers in Grubbenvorst. En daar staan we dan weer samen!

Een aantal jaar geleden ben ik gestopt met volleybal, omdat mijn lichaam begon te piepen en te kraken. Omstandigheden veranderden en langzaamaan vervreemde ik van het volleybal. Het was geen ontspanning meer, want ik kreeg er steeds meer last van als speler. Ik kan de sport niet helemaal loslaten en train en coach het team van mijn dochter en zo geniet ik er ook van.

Als personal trainer heb ik me jaren zelf kunnen vermaken met hardlopen en thuis lekker trainen en dat was oké. Geen verplichtingen, zelf mijn tijd indelen en toch lekker bezig zijn.  

Maar uiteindelijk heb toch mijn oude liefde weer gevonden. Ik tennis weer. In mijn jeugd heb ik de basis geleerd en afgelopen 30 jaar stond ik af en toe weer eens op de baan.  

Ik mep weer tegen een bal, nu niet met mijn handen, maar met een racket. Deze sport past beter in mijn agenda en zorgt voor ontspanning. Ik voel me weer een blij ei, ik tennis mijn koppie leeg en minstens zo belangrijk ik voel weer een sociaal gebeuren, net als vroeger bij het volleybal. Ik geniet weer! Er staan zelfs al toernooien op de planning.  

Zo zie je maar, oude liefde roest niet!

Moraal van het verhaal: twijfel je nog om te bewegen, want je weet niet hoe of wat? Ga op zoek naar een activiteit die je lichaam in beweging zet, waar je plezier aan beleeft en waar je even de kop kan leegmaken. Beweeg, sport, train.  Alles is oké en niets is in beton gegoten.  

Wat nu bij je past qua beweegactiviteiten of sport kan over een tijdje veranderen. No problem, dat hoort erbij. Ga aan de slag, kom uit de luie stoel of plofbank en kom in actie. Je lichaam en brein zullen je dankbaar zijn!!

Energieke groet van Daniëlle.