Column: bedankt voor de bloemen

We zijn alweer verblijd geworden met de eerste zonnige dagen. Meteen reageert de natuur met het ontwaken uit haar winterslaap. De eerste sneeuwklokjes, krokussen en narcissen dienen zich alweer aan. Ruim voordat ik mijn, te goed opgeborgen, zonnebril gevonden heb. Deze komen me goed van pas en niet alleen om mijn ogen tegen de zon te beschermen maar ook als een eerste verdedigingslinie tegen de pollen die en masse uitgerukt zijn. Maar klagen is voor mietjes. Het genot om van iets te kunnen genieten weegt zwaarder dan het voorkomen van wat kwaaltjes. Meteen projecteert zich het beeld op mijn netvlies van uitbundig bloeiende velden die ik nog herinner van uit mijn jeugd. De kleuren blauw, rood en geel zouden veel van hun glans inboeten zonder het besef van het bestaan van de korenbloem, klaproos en goudsbloem.

Stichting Landschap Horst aan de Maas maakt zich samen met landschapsorganisatie IKL en provincie Limburg sterk om oude tijden te doen herleven. Met het initiatief Bloemenlint Limburg wil ze mensen enthousiasmeren om op zoveel mogelijk plekken weidebloemen te laten verrijzen. Tegen een geringe eigen bijdrage wordt er een speciaal samengesteld bloemenzaadmengsel beschikbaar gesteld, dat bijen, hommels en vlinders aantrekt. Het leefgebied van deze insecten wordt hierdoor hopelijk aanzienlijk uitgebreid. Heb je zin om mee te doen? Dat kan. Tot en met vrijdag 19 maart kun je het bloemenzaadmengsel bestellen via www.bloemenlintlimburg.nl.

Je kunt nog zo verlangen naar vroeger maar er naar terugkeren is ons niet gegeven. Je kunt wel tijden van vroeger laten terugkeren naar nu. Hoe mooi zou het zijn om deze bloemenpraal weer overal te mogen aanschouwen. Het liefst als één langgerekt lint van Mook tot aan Maastricht. Met Horst aan de Maas als groene hart!

PS: Help me er in de herfst aan herinneren dat ik noteer waar ik mijn zonnebril heb opgeborgen. Voordat ik me weer door het voorjaar bij de (loop)neus laat nemen.

Guido Verbruggen