Column: Feestdagen te over...

Nu de herfst gestart is lijken we van feestdag naar feestdag te bewegen. Afgelopen week was Halloween en Samhain. Sint Maarten is op 11 november. Over een paar weken doet Sinterklaas ook alweer zijn intrede en daarna volgt de kerstman nog. Laten we dan ook nog Oud en Nieuw noemen, om in Januari in een leeg gat te vallen.

Al deze feestdagen, waarom vieren we deze eigenlijk? Staan we ook wel eens stil bij de betekenis van elke feestdag? Hebben sommige feesten niet zelfs dezelfde gedachte of betekenis? Zo hebben Sinterklaas en de Kerstman ongeveer hetzelfde gedachtegoed. Maar kerst is eigenlijk ook de viering van de geboorte van Jesus. Halloween heeft te maken met de viering van de doden, denk dan ook aan Allerheiligen en Allerzielen. Samhain heeft te maken met het vieren van de overgang naar een nieuw jaar met een heilig vuur. Het verhaal van Sint Maarten wordt ook gevierd met een groot vuur.  

Begrijp me niet verkeerd, ik vind het prachtig dat we ons willen verbinden met een mooi feest. Maar raken we onszelf niet juist kwijt. Nemen we in de herfst en daarna de winter niet te weinig tijd voor onszelf? Want juist de Herfst staat voor loslaten en de Winter staat voor naar binnen keren. Komen we daar wel aan toe als we van feestdag naar feestdag bewegen?

Voelen we de verbinding nog als we vooral druk bezig zijn met de buitenkant, versieren van ons huis en de juiste cadeaus kopen. Het valt me op dat vooral ook de hoeveelheid heisa groeit bij elk feest. Dit jaar lijken de kinderen op school nu al overprikkeld door Halloween, laat staan dat we dadelijk die man met de witte baard ontvangen.

Mijn visie: laten we vooral de verbinding met bekenden en onbekenden opzoeken door er voor elkaar te zijn. De versiering van het feest voel je dan vooral van binnen opgloeien. En dat is toch waar het leven om draait, liefde en liefhebben!

Fijne feestdagen!