Column: het nieuwe werken

Het is moeilijk te voorspellen hoe de toekomst eruit komt te zien. Hoe gaan we verder als we straks weer open mogen als salon? En laten we in godsnaam hopen dat we in maart weer onze buffers kunnen opbouwen en heerlijk met onze handen in andermans haar kunnen zitten in plaats van ons eigen. Maar hoe gaan we dit aanpakken?

Pak jij het deze keer weer hetzelfde aan zoals je dat afgelopen jaar gedaan hebt? Of ga je nu voor een geheel andere aanpak en zijn er dingen die je zeker anders gaat doen?

Je komt in een soort van fight, flight of freeze modus terecht. Ik merkte dat heel duidelijk aan de mensen om mij heen, collegakappers of mensen op social media, maar ook in mijn eigen familie of vriendenkring. Iedereen dealt ermee op zijn of haar eigen manier. Het is ook iets waar je niet direct invloed op hebt. Uiteindelijk kun je natuurlijk je denkwijze en manier van handelen een bepaalde richting op sturen, maar als jij niet weet hoe je dat moet doen, of je ziet het echt niet meer zitten. Dan is het dat lastig. Zeker als je hier geen hulp bij krijgt.

Ik denk daarom dat het goed is om juist in deze tijden van weinig sociaal en lichamelijk contact, elkaar op te zoeken op manier waarin het wel kan. Stuur elkaar een berichtje, bel met elkaar, of plan een zoommeeting in, om met elkaar te sparren, leed te delen of een hart onder de riem te steken. Je hebt soms geen idee, hoe een simpel en vriendelijk bericht iemand zijn dag veel mooier kan maken. Ik heb gemerkt dat mensen echt zwaar in de put kunnen zitten vanwege de tweede lockdown. En ik zal niet ontkennen dat ook voor mij deze lockdown ingeslagen heeft als een bom. Ik ben van nature een positief persoon en zal altijd proberen om vooruit te kijken en te zien of ik lering kan trekken uit een heftig of minder prettig moment, een fout die ik gemaakt heb of onrecht wat je aangedaan wordt. En tuurlijk, heb ook ik dagen dat ik het liefst de hele dag onder een dekentje wil liggen janken. En dat is meer dan ok! Probeer vooruit te kijken en te kijken naar wat je wel kan doen.

Ik weet dat als er iets niet gaat zoals ik gehoopt had, ik er alles aan gedaan heb om dit te voorkomen. Op deze manier kan ik dan het hoofdstuk afsluiten en verder gaan met een nieuw hoofdstuk. Meebewegen op het huidige ritme waardoor je genoodzaakt bent keuzes te maken en te veranderen. Zodat je opnieuw kan beginnen of juist weer verder kunt.

Jessica Bindewalt