Column: mag ik wat langzamer?

Snel, sneller, snelst, de wereld gaat maar door en ik…..ik ben te langzaam. Lang heb ik geprobeerd om mee te gaan in het tempo van anderen, mezelf voorbij lopend.

En nu, nu voel ik dat het anders mag. In mijn eigen tempo. De ruis van de snelle buitenwereld laat ik los. Wat het me brengt? Wat gebeurt er als ik stil sta? Dan wordt het helder.  Haarfijn voel ik aan welke keuzes ik mag maken. Weloverwogen filter ik wat waardevol voor me is, waarmee ik impact maak.

Voor jezelf kiezen
Ik kom weer terug in mijn lijf, voel precies aan wat voor mij klopt en wat niet. Ik kan op tijd schakelen en mijn zintuigen bewegen mee. Spannend ook, want hoe wordt dat ontvangen als ik eerst ruimte creëer voor mezelf? Doe ik de ander niet tekort? Oude patronen zijn hardnekkig en het voelt veel gemakkelijker om er weer in terug te schieten. Nieuwe vaardigheden aanleren en implementeren kost tijd. Struikelen mag.

Verbinding tussen hoofd en hart
Wat zou het jou brengen als je alles in een langzamer tempo gaat doen? Wat verandert er dan in jou? Probeer het maar eens. Vertragen, dat is ook waar je kennis mee maakt als je kiest voor natuurcoaching. De ruis laten we achter ons, zodat helder wordt waar jij naar op zoek bent.De verbinding tussen hoofd en hart wordt teruggevonden, zodat het leven weer gaat stromen. De natuur is een waardevolle bondgenoot. Ga je mee op pad?