Column: wat is ultrabewerkte voeding precies?

Gele kokos met een hart van drop, fel blauw en roze anijsrondjes met spikkels, dropstaafjes met en zonder witte vulling, laagjes kokos in de kleuren oranje bruin of roze met laagjes drop ertussen… Ik heb me er ooit verschrikkelijk misselijk aan gegeten, daarom kan ik de Engelse drop nog steeds zo goed beschrijven. 

Als je er een zakje van opentrekt, komt de zoete geur je tegenmoet en is de keuze reuze. Ik wilde ze allemaal proeven sommige nog een tweede keer behalve de kleine dropstaafjes zonder vulling , weet je dan welke ik bedoel? Nou die saaie dropjes die bleven mooi in het zakje. 

Toen ik het zakje niet weg kon leggen, draaide ik het om en las al kauwend de ingrediëntenlijst van de Engelse drop. Ik schrok en verslikte me bijna, want het zijn er maar liefst 19, en niet de meest voedzame. Bewerkte voeding wordt in de fabriek extra aantrekkelijk gemaakt door er kunstmatige en chemische smaak-, kleur- en geurstoffen aan toe te voegen die er meteen voor zorgen dat je lekker dooreet. Dat was bij mij zeker het geval. 

Hoe herken je simpelweg ultra bewerkte voeding? Het zijn gewoon al die blikjes, pakjes en zakjes: voorverpakte soepen en sauzen, snacks, kant-en-klaarmaaltijden, chips, wit brood, pizza’s … eigenlijk teveel om op te noemen. Helaas bevatten deze producten geen bouwstoffen die je lichaam nodig heeft voor het herstellen van je spieren, organen, bloed en zenuwstelstel én het ontbreekt aan vitamines, mineralen en vezels. Ultra bewerkte voeding levert vooral veel calorieën, suiker, verzadigd vet en zout op. En eet je hier teveel van dan kom je aan in gewicht wat vervolgens gezondheidsrisico’s met zich kan brengen. 

Dus hoe herken je dan die bewerkte producten? Kijk op de verpakking: staan er 5 of meer ingrediënten op dan is het ultra bewerkt. 

Maar eigenlijk hoeft het helemaal niet zo moeilijk te zijn: kies gewoon voor voeding die nog herkenbaar is als voeding en kook zelf met verse producten dan weet je wat je eet!