Column: Vertrouwen in een dieper weten

“Vanavond ga ik de cd-speler winnen.” Ik hoor de woorden terwijl ik ze uitspreek en luister er verbaasd naar. Waar ze vandaan kwamen weet ik niet.

Het is winter 1991. Samen met mijn vader en broertje ben ik onderweg naar de kinderbingo van mijn vaders werk. Vanachter het stuur vraagt mijn vader: “Hoe weet jij dat nou?” Ik heb werkelijk geen idee. Het kwam gewoon in me op. “Dat wil ik ook wel,” zegt mijn broertje. Maar dat is het ‘m nou net. Het is geen willen en ook geen hopen. Ik wéét het gewoon.  

We hebben het er verder niet over. De bingo-avond verloopt zoals andere. Als laatste spelen we voor een cd-speler, voor die tijd een superhoofdprijs. Ik speel rustig mijn kaart vol, dobbel met een paar anderen die ook hun kaart vol hebben en ga naar huis met de cd-speler. Was het intuïtie? Mijn engel die me toefluisterde? Mijn hoger zelf? Ik weet alleen dat het een diep weten was. Het voelde helder, vredig en als een krachtige waarheid.

Misschien heb je het zelf ook wel eens ervaren. Dat je een opleiding of vacature zag en je diep in je lichaam voelde: dit ga ik doen. Of dat je iemand ontmoette en je gewoon wist dat hij of zij je nieuwe partner zou worden. Sommige dingen kunnen we niet verklaren. We kunnen ons hoofd erover breken, maar daar vinden we het antwoord niet. Want dat ligt besloten in een dieper weten dat voorbij het denken gaat.

In mij is ook een diep weten dat we samen een mooiere wereld gaan creëren. Een vredige wereld, waarin we in harmonie leven met de natuur. Waarin je gewoon goed bent zoals je bent en waar we veel meer rust en lichtheid ervaren dan we nu doorgaans doen. Het lijkt misschien ver weg, die wereld, maar iedere dag komen we een stapje dichterbij. Je hoeft me niet te geloven. Ik nodig je uit om te luisteren naar je eigen diepere weten. Wat zegt dat jou?